Alkoholizm to choroba, możesz nauczyć się ją kontrolować ciesząc się pełnią życia
Dzielimy się informacjami, doświadczeniami narosłymi wokół programu 12 Kroków i stosujących go, by wymieniać je i by dać szanse zdobycia o nich wiedzy nieuzależnionym.
Książki
Kiedyś 'pochłaniałam' książki.
Uwielbiałam kryminały, potem klasykę. w innym czasie chętnie wracałam do lektur szkolnych.
Czytałam przy świetle dziennym, lampie ulicznej, która była przy oknie, lampkach nocnych, bywało, że przy świeczce ...............co zależało od okoliczności i możliwości.
Miałam mnóstwo książek. Półki uginały się od nich.
Gdy już było ich nadmiar oddałam część do biblioteki publicznej, by zrobić miejsce na nowe.
Dużo oddałam swojej córce, sporo zabrała do Paryża - druga.
Wciąż jednak miałam ich dużo.
Gdy zostałam sama, a moje mieszkanie skurczyło się, postanowiłam się ich pozbyć.
Wymyśliłam więc, że w klubie zrobię 'tydzień książki', a pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczę na dzień dziecka.
Do mojego pomysłu dołączyli inni i zrobił się piękny kiermasz książkowy.
Do klubu przychodzą w większości ludzie, którzy dopiero zaczęli swoją drogę trzeźwości, czasem wykluczeni społecznie, więc nie dysponujący nadmiarem pieniędzy, bo także często poszukujący pracy, ale też tacy, którzy już mocno od biedy się odbili.
Wymyśliłam więc książkę na każdą kieszeń i wywiesiłam informację, że każdy sam ocenia wartość wybranych książek.
Ależ była frajda. Ktoś kupił za złotówkę, ktoś inny dał za książkę 50,- zł.
Dość, że zebranych pieniędzy było tyle, że dzieci członków stowarzyszenia miały bezplatną wycieczkę do 'Jaskini Raj' .
Pojechaliśmy tam pełniutkim autokarem, bo chętnych dorosłych było mnóstwo, a wycieczka kosztowała nas dzięki tym wpływom z książek naprawdę niewiele.
Po drodze zwiedziliśmy gichtociągową hutę rudy żelaza z wieku XVI w Samsonowie, podziwialiśmy 1400-letniego 'Bartka', podumaliśmy przy oryginalnym pręgierzu w Szydłowcu, zwiedziliśmy ruiny zamku w Chęcinach.
I nie tylko dzieciaki były szczęśliwe. Dorośli świetnie po smacznym obiedzie bawili się tańcząc na polanie przy jaskini, do której wchodziliśmy o wyznaczonym czasie.
Jurek muzyk- grał na harmonii, Ela pięknie śpiewała, a kto chciał, to wtórował.
Byłam jak zaczarowana.
Wracaliśmy już dość późno, a po drodze z Chęcin żegnał nas tak piękny zachód słońca, że wszystkim dech zapierało z wrażenia.
Do dziś niektórzy tę wycieczkę wspominają.
Ja też...............
źródło: blog cisza58a
Jeśli tylko się chce można wiele
Jakie powinny być mityngi
Na czym polega "Praca na Krokach AA".
Otóż nie ma „problemów i radości”, a strzępek, który pozostał, wygląda tak:
„Czy jest na mityngu ktoś, kogo spotkało w życiu coś wyjątkowego, powodującego wzburzenie tak wielkie, że nie będzie w stanie normalnie uczestniczyć w mityngu, dopóki o tym pokrótce nie opowie?” (to ze scenariusza). Urodziły mi się sześcioraczki. Powódź zabrała mi dom. Wygrałem siedem milionów w totka. Zmarła po wypadku moja żona. Takie sprawy. Rzadko zabiera tu głos więcej niż 1-2 osoby. Czasem nie ma w ogóle chętnych do wypowiedzi.
Cała reszta mityngu to wypowiedzi na temat Kroków i Tradycji (tematami są też kawałki z WK, „12x12” czy „Codziennych refleksji”). Jak rozumiem Krok, Tradycję? Z czym mam problem? Jak je realizuję w swoim życiu? Co mi z tego wyszło?
Inaczej mówiąc, dzielimy się doświadczeniem, silą i nadzieją: doświadczeniem wynikającym z rozumienia i stosowania Programu w życiu, siłą, jaką nam to daje i nadzieją, jaką już osiągnięte efekty (przez nas samych lub innych) pozwalają mieć na przyszłość.
"Zrobić, zrealizować Kroków na mityngu się nie da!"
A mnie się marzy…
Cytat:
„… my nie opowiadaliśmy wtedy na mityngach o naszym piciu. Nie było takiej potrzeby. Sponsor i Doktor Bob znali wszystkie szczegóły. Szczerze mówiąc, uważaliśmy, że to wyłącznie nasza sprawa. Poza tym umieliśmy już przecież pić. Za to osiągnięcia i utrzymania trzeźwości musieliśmy się dopiero nauczyć”.
"W scenariuszu mojej macierzystej grupy zabezpieczenia przed ględzeniem istnieją. Specjalnie w tym celu zostały stworzone.
Po pierwsze - jest zapis z scenariuszu: "W wyrazie popracia dla jednego celu AA, prosimy wszystkich uczestników, aby w swoich wypowiedziach poruszali jedynie te kwestie, które mają związek ze zdrowieniem z alkoholizmu".
Po drugie - kolejność: przywitanie, modlitwa, preambuła, teksty stałe, kroki i tradycje, odczytanie zasad i od razu po zasadach - prowadzacy podaje temat mityngu. Nasza grupa pracuje nad tematami wybranymi z literatury AA. Prowadzący mityng - a za każdym razem jest to inna osoba - sam wybiera sobie fragment literatury, który jest dla niego ważny. Czyta ten fragment, opowiada coś o swoich doświadczeniach związanych z wybranym fragmentem, a potem następują wypowiedzi uczestników spotkania.
Prowadzący lub rzecznik grupy może przerwać wypowiedż nie związaną z tematem lub sprzeczną z zasadami.
Potem są "urodziny w AA" i dopiero potem "Problemy i radości", które zajmują nie więcej niż 10 minut.
Jest też w naszej grupie zasada: "Jeśli ktoś ma jakiś problem, może się zwrócić po mityngu do każdego z nas. Nikt nie odmówi mu pomocy".
Czasami bywają u nas na mityngach "przelotne komety", czyli alkoholicy przyzwyczajeni do trzeźwienia "na problemach i radościach".
Siła przyzwyczajenia okazuje się ogromna, więc z reguły wracają do swoich "problemowo-radościowych" grup.
Wolna wola, skoro im z tym dobrze."
"Ja przez siedem miesięcy uczeszczałam na angielskie AA gdzie zero problemow i radości. Albo mityng spikerski albo teksty kanoniczne AA. I było super. Zero użalania się nad sobą i wychodzenie z takim przekonaniem że ze wszystkim sobie poradzę. A jak sobie nie radziłam, to były telefony do sponsorki i koleżanek. Na jednym mityngu kobieta się odezwała, że ona nie ma już siły słuchać jak ktoś pił ona chce słuchać jak ktoś trzeźwiał. I to też było super. Bo sensowne jest wspominanie, jakie komplikacje spowodowało w naszym życiu picie ale łatwo się może ześlizgnąć we wspomnienia kombatanckie. Jak mi jakiś AA powiedział, że jak pił to jego życie było bardziej barwne i on do tej barwności tęskni."
Tak… PROBLEMY I RADOŚCI – podstawowy element wielu mityngów Wspólnoty AA w Polsce. Myślę, że coś takiego właśnie miał na myśli Bill W. pisząc:
„Użalanie się nad sobą to jeden z najbardziej niefortunnych i pochłaniających braków, jakie znamy. Stanowi ono przeszkodę dla rozwoju duchowego i może uniemożliwić nam skuteczne porozumiewanie się z innymi ludźmi – tak ogromnej domagamy się od nich uwagi i współczucia. Litowanie się nad sobą to taka ckliwa forma cierpiętnictwa, na które nie możemy sobie pozwolić."
(Jak to widzi Bill, str. 238)
"Złudna pociecha, jaką stanowi użalanie się nad sobą, jedynie na chwilę ochrania mnie przed rzeczywistością – potem, niczym narkotyk, żąda, abym przyjął jeszcze większą dawkę. Jeśli ulegnę temu żądaniu, może mnie to doprowadzić do nawrotu i zapicia”
(Codzienne Refleksje – tekst na dzień 13 kwietnia)
"Pierwsza część mitingu u mnie to oczywiście jak radzimy sobie z utrzymaniem abstynencji i trzeżwości,bo to są dwie różne rzeczy(kiedyś nie kapowalam tego),czasami smutki i radości.Druga część nto krok,któtu przypada na dany miesiąć,czyli teraz 7,potem tradycja 7,i tak cały rok na bieżąco.Otwary miting raz w miesiącu."
"Abstynencja dla mnie to być SUCHYM,czyli nie łykać,a zachowywać sie jak po pijaku,czyli zero zmian w zachowaniu itp...TRZEZWIENIE dla mnie to przede wszystkim przepoczwarzanie się z larwy w motylka.
Dbanie o siebie,rozwijanie się duchowo,no czyli praca na krokach. Kroki dla mnie to przepis na cale życie,nie da się przerobić kroków CHOP I SIUP,nie tędy droga...
śmieszy mnie jak ktoś mowi,;że przerobił krok pierwszy,gówno prawda,ja cały czas do tego kroku wracam,a jak o nim zapomne to będzie LIPA.
Acha a jeszcze o mitingach to oczywiście czytanie 24 godziny i codzienne reflekcje,zasady oczywiście też. Czasami niektorzy mowia o smutkach i radościach,ale wtedy prowadzacy przerywa i prosi aby mowic na temat.JAK SOBIE RADZIMY Z UTRZYMANIEM TRZEŹWOŚCI"
Uczestnicy mówią o tym, jak radzą sobie z utrzymaniem abstynencji i trzeźwości. A więc, jak mogłaby wyglądać przykładowa odpowiedź na pytania:
1. Jak radzę sobie z utrzymaniem abstynencji?
2. Jak radzę sobie z utrzymaniem trzeźwości?"
Odpowiedzi:
1.NIE PIJE OD 2 LAT,A MOJE RELACJE Z ŻONA SĄ TAKIE SAME JAK W CZASIE MEGO PICIA...
2.NIE PIJE OD ROKU ,A MOJE RELACJĘ Z RODZINĄ SĄ NA DOBREJ DRODZE,BARDZO SIĘ STARAM I PRACUJĘ NAD ODZYSKANIEM ZAUFANIA RODZINY itp."
"Myślę sobie, że w drugim punkcie to także wcale nie jest trzeźwość tylko dalej abstynencja. Trzebaby najpierw rozgraniczyć jedno i drugie. Moim zdaniem trzeźwość (bądź trzeźwienie - jak kto woli) to praca nad rozwojem duchowym czyli w AA stosowanie 12 Kroków w praktyce. Natomiast to o czym piszesz to zalecenia dla alkoholików, którzy chcą utrzymać abstynencję i nie wiele mają wspólnego z rozwojem duchowym.
Również chodzenie na mityngi 2-3 razy w tygodniu w celu poprawienia sobie nastroju jest dobre dla nowicjuszy, natomiast jeżeli ktoś z kilkuletnią abstynencją przychodzi na mityng i opowiada, że się cieszy, bo rano mu się ręce nie trzęsą, to moim zdaniem jest to nieporozumienie i nie mam tu mowy o trzeźwieniu, czyli rozwoju duchowym..."
"Mityng to nie jest narzędzie,
to powinno być spotkanie bliskich i rozumiejacych sie ludzi.
Otwartych na swoje doświadczenia i próbujacych mimo wszystko sie zrozumiec.
Herbata i kawa ma tutaj drugorzędne znaczenie szczególnie dzisiaj gdy dobra materialne sa ogólnodostepne a duchowych wszyscy poszukuja.
a ciastek wielu alkoholików nie moze jeśc bo cukrzyca i wątroba."
„oferta” czy propozycja Wspólnoty AA zawiera się w trzech elementach:
1. Praca ze sponsorem na Programie i realizacja tego Programu w życiu.
2. Służby pełnione we Wspólnocie AA na różnych szczeblach.
3 Mityng AA, gdzie właśnie jest odpowiedni czas i miejsce, żeby wymienić się doświadczeniami w zakresie punktów 1 i 2.
To i tylko to (punkt 3) uważam za mityng AA. Jak się dwóch, czy pięciu, alkoholików spotka przypadkiem na mieście, to nie jest mityng. Jeśli kilku alkoholików razem pracuje, albo gra w piłkę, to nie jest mityng. Spotkanie Intergrupy (Regionu itd.) to nie jest mityng. Spotkanie organizacyjne też, moim zdaniem, nie jest mityngiem.
Ewentualnie mogę mieć wątpliwości co do tzw. inwentury grupy, to jest spotkania przeznaczonego na omówienie jednego, konkretnego tematu: „jak nasza grupa realizuje V Tradycję?”.
U nas jest ostatnio mnóstwo dyskutowania na temat
>świeczek.
Wiadomo już, że to wymysł polski, że w USA jest nieznany, że jeśli gdzieś można świeczki spotkać, to w krajach, które AA wzięły z Polski, czyli na Ukrainie, Białorusi czy Słowacji, że nie wiadomo, kto je u nas wymyślił i po co... Ale najważniejsze pytanie i wątpliwość, to: czy świeczka na mityngu komuś pomaga (i ewentualnie w czym), albo komuś przeszkadza (i ewentualnie w jaki sposób)?
Dokładnie wszystko, co robi grupa, wystawia świadectwo całej Wspólnocie AA. Osoba, która trafi na mityng grupy X, po tym spotkaniu właśnie wyrobi sobie opinię o AA jako całości.
U nas na grupie jest tak ,że nowicjusz na pierwszym mitingu ma prawo
> zadawania pytań i mówienia pozakolejnoscią.
- skad ten zakaz?
Przy czytaniu Żółtej księgi, rozdziału dot.
udziału w mitingach, zwróciłem uwagę, że jest tam napisane, że pytania
MOZNA zadawac.
No chyba ze grupa ustali inaczej, zgodnie z 4 Tradycją.
Ale to zazwyczaj nie jest ustalane - poprostu powtarzane nie wiadomo
za kim - nie zadajemy pytan. Zamiast - nie zadajemy pytan w trakcie
wypowiedzi.
Przed salką mityngową zawsze spaceruje przed mityngiem osoba, pełniąca służbę witającego.
komu - przede wszystkim - jak i do czego, ma służyć mityng AA.
Terapeuci, którzy założyli AA w Polsce, zrobili to w taki sposób (że na obraz i podobieństwo grup terapeutycznych, to już nie wspomnę, bo to oczywiste), żeby zapewnić alkoholikowi miejsce, w którym w sposób bezpieczny będzie mógł nadal "trenować" swój mechanizm nałogowego regulowania uczuć. Stąd zresztą przekonania, że mityng AA jest od tego, by naładować akumulatory, rozładować napięcie, dobrze się poczuć, czyli - ogólnie rzecz biorąc - poprawić sobie humor, nastrój, bilans emocjonalny. Ot, taki zamiennik dla alkoholu.
"A nasza grupa kupiła telefon komórkowy i kartę do niego.
To będzie numer kontaktowy do naszej grupy.
Musimy jeszcze ustalić zasady, kto będzie ten telefon nosił przy sobie. Zakładamy, że będzie to telefon "rotacyjny".
Czyli co miesiąc albo co tydzień ( to jest jeszcze do ustalenia) będzie go miał przy sobie inny alkoholik z grupy.
I zamawiamy też pieczątkę naszej grupy.
Będziemy nią pieczętować wszystkie nasze materiały informacyjne o AA, które trafiają poza AA.
Na pieczątce będzie m.in. numer naszego telefonu kontaktowego.
To jest pomysł naszej grupy na realizację hasła "Anonimowi, ale nie niewidoczni".
"W AA nic bym nie zmieniał - nie czuję się na tyle mądry, ale gdybym mógł
dopuścił bym formę dyskusji, polemiki... "
Alkohol i alkoholizm - Etyka
Etyka to nauka o moralności
Napoje zawierające alkohol towarzyszą nam prawie od początku naszego istnienia. Były obecne, gdy powstała nasza cywilizacja - już człowiek ery neolitycznej używał napojów alkoholowych przy okazji obrzędów rytualnych, a w najstarszych zapisach historycznych można znaleźć wiele informacji o warzeniu i piciu piwa 5000 lat temu w Mezopotamii.
Pojawiają się obok nas już w pierwszych dniach naszego życia -ponieważ świętowanie naszych narodzin odbywa się wśród toastów i brzęku kieliszków. Gdy skończymy nasze życie prawdopodobnie alkohol będzie spożywany dla uczczenia naszej pamięci przez bliskie nam osoby przy okazji stypy. A między tymi dwoma momentami będzie tysiące sytuacji, w których kufle piwa, lampki wina lub kieliszki wódki wywołują nastroje, wzruszenia, poczucie lekkości, rozluźnienie ekscytacji, uśmierzenie cierpień, rozweselenie rozczarowania, irytacje, gniew, ból, rozpacz, wstręt, lęk. Są wśród tych sytuacji noworoczne toasty, nastrojowe randki, parapetowe przyjęcia w nowym mieszkaniu, oblewanie awansu, wspólne śpiewy przy imieninowym stole, nocne męskie rozmowy, celebrowanie poważnych uroczystości i świąt, są przyjęcia dyplomatyczne czy wodowanie nowych statków.
Ale są również domowe noce pełne grozy i płaczu dzieci, rozpacz zdradzonych i bitych żon, śmiertelne wypadki samochodowe, poranny kac i delirium pełne lęku i halucynacji, samobójstwa i wątroby nie do uratowania.
Jest, więc oczywiste, że ten rodzaj płynów pełni szczególną rolę w naszym życiu i wywiera istotny wpływ na wielu ludzi. Dlatego warto poznać tajemnice działania substancji, która nadaje tym płynom moc decydującą o ich potężnym działaniu, a także uzyskać wiedzę, jak radzić sobie z problemami pojawiającymi się, gdy ta substancja staje się zbyt ważna dla człowieka.
Chemia alkoholu
Najważniejszym przedstawicielem alkoholi jest powszechnie znany i spożywany ETANOL o wzorze: C2H5OH. Zarówno etanol, jak i metanol są bezbarwnymi cieczami o prawie takim samym, charakterystycznym zapachu i słodkawym, piekącym smaku. Oba alkohole rozpuszczają się w wodzie bez ograniczeń, (czyli mieszają się z wodą w każdym stosunku). Uniwersalny papierek wskaźnikowy (i lakmusowy) nie zmienia barwy pod wpływem alkoholu. Etanol nie ulega więc dysocjacji jonowej. Nie przewodzi też prądu elektrycznego. Krzepnie w temperaturze -114, a wrze w 78 stopniach.
Etanol jest substancją łatwopalną, spala się nikłym niebieskim płomieniem. Produktami spalania są dwutlenek węgla (CO2) i woda (H2O). Alkohol etylowy jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem wielu substancji, które słabo rozpuszczają się w wodzie. Przykładem może być jod, praktycznie w wodzie nierozpuszczalny, ale dobrze rozpuszczalny w etanolu. Jodyna używana do dezynfekcji ran i leczenia różnych chorób skóry jest 3-procentowym roztworem jodu w alkoholu etylowym. Wiele leków stosuje się w formie roztworu alkoholowego. Ponadto alkohol etylowy służy do uzyskania różnych ekstraktów owocowych i ziołowych. Podstawowy środek dezynfekcyjny tzw. spirytus salicylowy, to 2-procentowy roztwór kwasu salicylowego w 70-procentowym etanolu.
Szkodliwość alkoholu
Alkohol etylowy (C2H5OH) spożywany w nadmiernych ilościach lub zbyt często może być szkodliwy dla organizmu. W zależności od spożytej dawki powoduje on ożywienie, podniecenie, zaburzenia świadomości lub głębokie uśpienie. Dawka 6-8 g na 1 kg masy ciała jest już śmiertelna. Długie i nadmierne spożywanie alkoholu powoduje uzależnienie, czyli chorobę alkoholową. Tlen, który w normalnie funkcjonującym organizmie jest niezbędny w procesach przemiany materii (do utleniania tłuszczów, białek i cukrów) w chorobie alkoholowej jest zużywany do utleniania alkoholu. W efekcie następuje m.in. otłuszczenie narządów wewnętrznych prowadzące do osłabienia mięśnia sercowego, marskość wątroby, zapalenie trzustki i in. Ponadto alkohol poraża centralny układ nerwowy, co przy nadmiernym jego spożywaniu może spowodować trwałe uszkodzenie mózgu, ogólne wyniszczenie organizmu i przedwczesną śmierć.
Jeszcze bardziej toksyczny jest alkohol metylowy CH3OH. Wypicie go nawet w ilości 15 cm3 może spowodować silne zatrucie i trwałą utratę wzroku, a w większych ilościach śmierć. Oba alkohole mają prawie identyczny wygląd, zapach i smak, co powoduje nieraz tragiczne w skutkach pomyłki.
Mózg i ośrodkowy układ nerwowy.
Alkohol sprawia, że czujemy się szczęśliwsi, łatwiej nawiązujemy kontakty z ludźmi, mamy mniejsze zahamowania podczas wyrażania swoich myśli. Ujmując rzecz naukowo, alkohol należy do depresantów, co nie oznacza jednak, że wpędza w depresję. Oznacza tylko, że spowalnia aktywność ośrodkowego układu nerwowego, tak że informacje wędrują dłużej wzdłuż włókien nerwowych. Stajemy się bardziej odprężeni i zbyt pewni swoich możliwości, przy czym zdolność reakcji jest obniżona, a mowa staje się bardziej poplątana. Dzieje się tak, dlatego, że alkohol wypiera cząsteczki wody otaczające komórki nerwowe, to zaś z kolei wpływa na ruch naładowanych elektrycznie atomów odpowiedzialnych za przekazywanie informacji wzdłuż włókna nerwowego. Alkohol spowalnia również ruch cząsteczek - przekaźników chemicznych - przenoszących informację między komórkami.
Układ słuchowy
Odpowiada za poczucie równowagi. Alkohol zmienia gęstość tkanki i płynów w uchu. Im większa ilość wypitego alkoholu, tym większe zmiany, aż do momentu, gdy zupełnie stracimy poczucie równowagi. W efekcie kołyszemy się i zataczamy, próbując zrekompensować uczucie, że znajdujemy się na wzburzonym morzu.
Skóra
Tu odczuwamy skutki działania aldehydu octowego, który rozszerza naczynia krwionośne, powodując, że odczuwamy gorąco. Rozszerzenie naczyń wokół mózgu może zakończyć się nieprzyjemnym bólem głowy. Alkohol przyśpiesza tętno i podnosi ciśnienie krwi, co wzmaga odczuwanie ciepła. Wypicie kieliszka wódki w chłodny dzień daje taki właśnie efekt. Mitem jest jednak popularny pogląd, że ludzie umierający w śniegu od wyziębienia mogą być uratowani łykiem brandy. W rzeczywistości alkohol może tylko przyśpieszyć utratę ciepła z organizmu.
Żołądek
Mężczyźni trawią alkohol szybciej niż kobiety, gdyż mają w swych żołądkach więcej ADH, a to jest właśnie enzym przekształcający alkohol w aldehyd octowy. W efekcie mężczyzna z reguły lepiej toleruje alkohol niż kobieta, gdyż po wypiciu identycznych porcji do krwi mężczyzny trafia z żołądka mniej etanolu. Z kolei nerki kobiety i mężczyzny wydalają alkohol z tą samą szybkością, nie są więc przyczyną różnic w tolerancji alkoholowej między płciami.
Wątroba
Głównym organem usuwającym alkohol z organizmu jest wątroba, choć czyni to bardzo wolno. W istocie, znane są przypadki osób, które "wpadły" na teście alko matowym 24 godziny po ostatnim drinku. Alkohol pobudza również przemianę zawartego w wątrobie glikogenu w glukozę, tym samym pozbawiając organizm łatwo dostępnego źródła energii. Mimo więc, że alkohol jest bogaty energetycznie, nie zaspokaja apetytu, przeciwnie, raczej go pobudza.
Nerki
Jeśli wypijemy 250 ml wina, to w ciągu najbliższych 2 godzin stracimy, co najmniej 500 ml wody wydalonej w postaci moczu. W normalnych warunkach nerki absorbują wodę. Czynią tak pod wpływem hormonu - wazopresyny - wydzielanego w przysadce mózgowej. Alkohol redukuje ilość wazopresyny, pozbawiając tym samym nerki informacji o konieczności absorpcji wody. Woda nie zatrzymywana przepływa do pęcherza, a następnie jest wydalana z organizmu. W efekcie następuje odwodnienie, o ile nie uzupełniamy ubytku wody.
Pociąg seksualny
Alkohol, zmniejszając nasze zahamowania, może spowodować, że czujemy się bardziej podnieceni i rozbudzeni seksualnie. Może również zwiększyć nasze możliwości w łóżku, zmniejszając wrażliwość układu nerwowego. Jednak zbyt wiele alkoholu działa tak, odprężająco, że mięśnie tracą sprawność i mogą się pojawić kłopoty z erekcją.
Alkoholizm jest jedna z najprostszych i najbardziej niebezpiecznych chorób, jakie dotykają polskie społeczeństwo. Jest jednocześnie jedną z tych chorób, o których statystyczny Polak posiada niewielką wiedzę. Nie zdając sobie sprawy z faktu, iż alkoholikiem może być np. ktoś, kto rzadko pije alkohol, kto pije jedynie piwo. Według opinii rozpowszechnionych w naszym społeczeństwie uzależnienie od alkoholu zwane alkoholizmem lub nałogiem alkoholowym odnosi się wyłącznie do stanu bardzo zaawansowanej degradacji fizycznej, psychicznej, duchowej i materialnej będącej konsekwencją nadużywania alkoholu przez długi okres czasu. Najbardziej klasyczny i nadal funkcjonujący obraz człowieka uzależnionego to osoba, która utraciła już wszystko: zdrowie, rodzinę, pracę, dom i która codziennie zatacza się na ulicy lub leży na ziemi w stanie upojenia alkoholowego.
Nadal niewielu Polaków zdaje sobie sprawę, że opisany schemat odnosi się do końcowego stadium choroby alkoholowej, która w swych mniej rażących i widocznych z zewnątrz fazach obejmuje znacznie szerszy krąg osób. W początkowych stadiach uzależnienia dany człowiek może niemal normalnie funkcjonować w wielu dziedzinach życia i zwykle tylko specjaliści są w stanie rozpoznać, że jest już człowiekiem uzależnionym od alkoholu.
Alkohol wprowadzany do organizmu, choćby w małych dawkach, wywołuje stan podniecenia, euforii, zaburzeń psychosomatycznych, obniża proces myślenia oraz ich sprawność stając się przyczyną wypadków drogowych i wypadków przy pracy.
Według badań uczonych już małe dawki alkoholu osłabiają reakcje: wzrokowe o 20 proc., słuchowe o 50 proc., oraz powodują wyraźne zmiany stereomotoryczne.
źródło: Wykłady.org
Wątroba zbudowana na nowo
Są szanse na przełom w transplantologii. Lekarze z Massachusetts General Hospital w Bostonie wykorzystali do pozyskania tkanki do przeszczepu wątroby procedurę, którą do tej pory testowano tylko w przypadku innych organów. Ich metoda, opisana na łamach czasopisma "Nature Medicine", okazała się sukcesem w przypadku szczurów, ale są poważne nadzieje, że mogłaby pomóc także ludziom.
Procedura jest dość zaskakująca. Najpierw wątrobę szczura delikatnie oczyszczono przy pomocy detergentów z komórek oryginalnej tkanki, pozostawało samo kolagenowe "rusztowanie" plus kanaliki, naczynia krwionośne i przewody żółciowe. Następnie w tak przygotowany materiał wszczepiano komórki wątroby biorcy i przez dwa tygodnie namnażano je w warunkach laboratoryjnych tak, by utworzyły całkowicie nowy organ. Tak przygotowane wątroby były przeszczepiane genetycznie identycznym zwierzętom i funkcjonowały u nich przez osiem godzin zupełnie normalnie.
Oczywiście do wykorzystania tej metody u ludzi jeszcze daleka droga, ale jeśli okaże się to możliwe, są poważne szanse hodowli własnych komórek na takim "szkielecie" wątroby pochodzącym od ludzkiego dawcy albo nawet od świni i w ten sposób ograniczenia ryzyka odrzucenia przeszczepu. Można będzie także wykorzystać organy, które z różnych przyczyn okażą się zniszczone i nieprzydatne do przeszczepu, po wypreparowaniu z nich kolagenowego "rusztowania" będzie można próbować zbudowac na nich nową wątrobę, dopasowaną do potrzeb biorcy.
RMF24
Ogólnopolski Zlot Trzeźwościowy
Gorąco i serdecznie zapraszamy na I Ogólnopolski Zlot Trzeźwościowy Szczucin '2010, który odbędzie się od 30 lipca do l sierpnia 2010r. w Szczucinie.
Główną ideą, jaka przyświecała nam przy podejmowaniu decyzji o organizacji zlotu
była integracja ludzi żyjących i dążących do życia w trzeźwości, zespolenie duchowe,
umocnienie więzi rodzinnych i międzypokoleniowych, a także i przede wszystkim
dobra zabawa. Ma temu służyć dobra lokalizacja zlotu, bogaty trzydniowy program i
duże poparcie społeczne. Mamy nadzieję, że nasze zaproszenie zostanie przyjęte i
Szczucin będzie gościł wielu wspaniałych ludzi.
Program, karta zgłoszenia i uczestnictwa do pobrania...
Uwikłanie Zygmunt Miłoszewski

Kup teraz
Teodora Szackiego, warszawskiego prokuratora, łatwo rozpoznać na miejscu zbrodni, wysoki, szczupły, w zbyt dobrym jak na urzędnika garniturze, o młodej twarzy, z którą kontrastują zupełnie siwe włosy. Stoi trochę z boku, wściekły, że znów kogoś zamordowano po siedemnastej, dokonując zamachu na jego poukładane życie rodzinne lub - zależnie od dnia - przeszkadzając mu w nieudolnym flircie, który może to poukładane życie doszczętnie zburzyć. W chłodną niedzielę 5 czerwca 2005 roku Szacki rozpoczyna nowe śledztwo. W klasztorze,w centrum miasta, zamordowano jednego z uczestników niekonwencjonalnej terapii grupowej, w czasie której pacjenci wcielali się w role swoich bliskich. Przypadkowe zabójstwo podczas włamania? Taka jest oficjalna wersja, gdyż Szackiemu trudno uwierzyć w hipotezę, że sprawcą zbrodni jest któryś z uczestników terapii. A jeśli tak, to dlaczego? Czy motywu należy szukać w nich samych, czy w osobach, które odgrywali podczas terapii? Każde przesłuchanie dostarcza informacji jeszcze bardziej wikłających sprawę. Prokurator ma nadzieję, że dokładne zbadanie przeszłości denata - osoby pozornie nieciekawej i bezbarwnej - pozwoli wykryć przyczynę zabójstwa i znaleźć sprawcę. Są jednak tajemnice, których nie odkrywa się bezkarnie - rodzinne tajemnice strzeżone przez siły potężniejsze niż rodzina.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
