Jakiś czas temu byłam na mityngu, na którym wszyscy mówili o Częstochowie i Licheniu. Kiedy powiedziałam, wcale nie nieśmiało, że nie jest w porządku używanie tam nazwy AA, zapanowało gromkie oburzenie i najczęściej powtarzającym się argumentem za było, że to przecież wszystko jedno. Argument zgoła nie do obalenia. Pomyślałam więc, że trzeba inaczej się za to zabrać.
Z tego co mi wiadomo jeśli chodzi o Częstochowę, to już od lat grupy i intergrupy toczą batalie z niektórymi grupami częstochowskim o Jasnogórskie spotkania Anonimowych Alkoholików, co zresztą całkowicie niszczy podwalinę 12 tradycji AA na której jest zbudowany ten ruch. Jedni kombinują mówiąc "- nie jadę tam jako alkoholik ale jako Chrześcijanin." Inni mimo wiedzy o łamaniu tradycji i tak jadą wspierać kasę kościoła a nie wspólnoty AA . (Dodam, aby nie pozostawić wątpliwości, że aby spotkanie miało charakter AA powinno szanować Tradycje AA, a takie spełnia w Częstochowie jedynie miting.). Z tego co wiem kilka grup z intergrupy Częstochowa przyłączyło się do intergrupy Zagłębiowsko-Jurajskiej a pozostałe kilka grup nadal wspierają znakami AA kościół katolicki. Nie patrzą na to że tysiące z nas zginęło zanim zbudowano filary AA które miały zapewnić jej przyszłość i to że każdy potrzebujący będzie mógł tam trafić. Ci ludzie w ogóle nie biorą tego pod uwagę, choćby z szacunku za tysiące istnień ludzkich które cierpiały z powodu braku tradycji które powstawały z miarą doświadczeń. Najlepiej jak każdy odpowie sobie sam co chce wspierać i na jakim fundamencie zbudował swoje życie na nowo, być może wtedy nie będzie omijał 7 tradycji.
Program duchowy AA to nie program religijny, ale nie którym bardzo strasznie ciężko odróżnić jedno od drugiego.
Cała masa zadowolonych z siebie alkoholików będzie niosła krzyż w Częstochowie pod transparentem spotkania "Anonimowych Alkoholików", a obok będą stać wciąż jeszcze cierpiący i myśleć sobie no
ja w takiej szopce nie chce uczestniczyć.
Ale co zrobić by im o tym powiedzieć ? Niech szukają Boga gdzie tylko chcą nikt im tego nie zabrania, ale nich dają prawo innym do takiego samego sposobu życia jak inni którym się udało. Dzięki zasadom Anonimowych Alkoholików niech to zostanie w prostocie takie jakie ma być, ma służyć alkoholikowi który wciąż jeszcze cierpi. I to jest jedno jedyne zadanie jakie ma wspólnota AA. Wszyscy potrzebujący pomocy mają prawo spotkać się pod płaszczykiem AA, wszyscy każdej religii, wyznania zresztą preambuła mówi jasno co i jak, tradycje tak samo co tu komentować ?
Jako ciekawostkę powiem, że ksiądz, który pracuje w Londynie wyznał, że ten cały Londyn, to zsyłka i kara dla Niego, po tym kiedy zwrócił uwagę swojej "wierchuszce", że chyba jednak kościół próbuje zawłaszczyć sobie zasługi ruchu AA !!!!!!!!!!!!
Dla mnie przesadą jest to że te spotkania są organizowane pod nazwą czegoś co nie do nich należy. Nie należy do nikogo oprócz ducha AA i wspólnoty która do niej należy. I do tego niezły biznes kręcą bo przecież chodzi o kasę a nie ducha Aowskiego, religijne mrzonki nie mają nic wspólnego z AA bo gdyby tak było wszyscy udali by się do odnośnika wiary chrześcijaństwa i tam znaleźli by ukojenie.
Znaleziono wyzwolenie z alkoholizmu w programie AA, a on zostaje rozkradany. Jeśli komuś pomaga wiara chrześcijańska niech tam idzie i za pomocą pisma świętego trzeźwieje, czyta fragmenty pisma świętego przecież nikt im tego nie broni ale niech w spokoju zostanie wspólnota AA bo nasi poprzednicy własną krwią płacili za to bym ja dziś mogła być trzeźwą . Oni tonęli i budowali tradycję, w cierpieniu a chyba każdy z nas pamięta to dobrze. Więc decyzja należy do każdego z osobna, czy mimo tej wiedzy nadal będzie podważał i wyciskał krew z jeszcze cierpiących alkoholików i ich rodzin narodu świata.
Czym innym jest wynajęcie sali od "wielebnego" - bardzo dużo, jeżeli nie większość grup spotyka się przy kościołach, domach parafialnych - a czym innym jest organizacja spędów pod szyldem Wspólnoty. I to się odbywa w Częstochowie i Licheniu.
Problemem może nie jest „zawłaszczanie”, ale… skala. Alkoholicy w mieście często nie znają dwudziestoletniej historii dwóch grup AA w swojej pipidówce. Uczeni i tresowani do życia tylko dzisiaj, nie interesują się specjalnie, ani przeszłością (chyba, że dotyczy ona ich samych), ani przyszłością, bo to ma być ponoć marzeniowe planowanie.
Do czego zmierzam? Planowanie, ustalanie strategii i polityki na 200 lat do przodu jest dla alkoholika czymś absurdalnym, ale dla Kościoła najzupełniej normalnym. Skala!
Cztery czy pięć przedsięwzięć katolickich związanych z trzeźwieniem alkoholików okazało się – delikatnie mówiąc – mało warte i prawie zupełnie nieskuteczne. Próbują więc, na zasadzie związku nieformalnego, ale jak najbardziej domniemanego stworzyć połączenie AA = KK. I trudno mieć nawet o to do nich pretensje, w końcu realizują starą aowską zasadę: trzymaj z wygranymi.
Efekt jest taki, że nawet mniej więcej świadomi aowcy tłumacząc komuś, jak ma znaleźć w obcym mieście Anonimowych Alkoholików radzą, żeby zapytał… w kościele. Bo to najprostsze. I najpewniejsze. I to jest właśnie związek domniemany.
Znając nieco historię Kościoła zakładałam, że takie posunięcia będą miały miejsce nie wcześniej niż za lat 30-50. Oni potrafią czekać, nie ma obawy. A to, że dzieje się już teraz (Częstochowa, Ostrów, czy może Ostróda – już nie pamiętam), to prawdopodobnie właśnie błąd w sztuce, efekt braku cierpliwości określonego kapłana, który wyrwał się przed szereg. Albo balon próbny.
Z przerażeniem czasami słucham tych wszystkich, którzy jak widać nadal niczego nie zrozumieli z zasad, ani Tradycji AA i na siłę próbują bronić "tej sprawy" i pokój z nimi. Byle z daleka ode mnie.
Jeden z moich kolegów, członek wspólnoty AA powiedział mi, że on zupełnie nie zdawał sobie sprawy z tego w czym uczestniczy a jeździ tam bo mu to pomaga. I ok. Pomaga to pomaga. Wielu uczestników tych kościelnych spotkań niewiele robi między nimi. Czas odmierzają od Lichenia do Częstochowy bo tam, jak mówią, ładują akumulatory. I dobrze, ich sprawa, niech tylko AA do tego nie mieszają.
Z moich, skromnych bardzo, doświadczeń wynika, że wiedza o AA, o Programie i Tradycjach jest wśród aowców, większości aowców, zdecydowanej większości aowców, delikatnie mówiąc, żadna. Udało mi się przekonać dwie osoby z naszej grupy i zaczynamy uczyć się AA. Na każdym mityngu będziemy poświęcać pół godziny na czytanie i dyskusję o przeczytanym fragmencie. Mam jeszcze nadzieję, że uda nam się całkowicie wyeliminować ględzenie o szczęściu z powodu dotarcia na mityng, ten czas chcemy poświęcić na nauczenie się o co tak naprawdę chodzi Anonimowym Alkoholikom.
Jeśli wykute zasady AA zostaną zniszczone, co czeka alkoholika który wciąż jeszcze cierpi ? Niech każdy odpowie sobie sam na to pytanie, i zastanowi się w duchu, w swoim sercu czy kręci się świat w okół niego. Czy to właśnie on został wybrany przez ducha AA by nieść posłanie innym alkoholikom. Czy to za moją zasługą przestałam pić, dostąpiłam wyzwolenia z obsesji picia ? Dostałam tam szansę, nie chcę się temu przeciwstawiać tak jak Bob i Bill chcę zostawić to w prostocie, bo tu nie chodzi tylko o mnie lecz o losy innych którzy są w niewoli, cierpią jeśli przeciwstawiam się temu co mnie uratowało. To ten duch który żyje od tylu lat ja mu nie spojrzę w oczy i powiem będzie po mojemu, nie wezmę na siebie takiej odpowiedzialność i konsekwencji , innych a ich cierpienie jest moją zasługą łamania zasad ducha AA. Smutne, że organizatorzy widzą jedynie zadowolonych alkoholików i najlepiej modlących się.
Właściwie nie jest to sprawa mojego sumienia, jednak uważam za swój obowiązek powiedzieć, co myślę, a nie jestem w swoim poglądzie odosobniona. Zostaje mi pokornie przekazywać dalej !
Organizatorem Jasnogórskich spotkań Anonimowych Alkoholików jest ojciec Paulin Prezes Stowarzyszenia Pomocy Osobom Uzależnionym i ich Rodzinom "Jest nadzieja" O. Ryszard Bortkiewicz OSPPE ul. Św. Barbary 51, 42-212 Częstochowa, tel. 034/3671308, kom. 0609 107 841 (za www.duszp.trzezwosci.plock.opoka.org.pl/aktual.htm ), który nie ma z AA nic wspólnego, a współorganizatorem jest grupa z Częstochowy, która nie jest w strukturach AA.
Ps.
Dużo aowców korzysta z "dobrodziejstw" stowarzyszeń.
Nazwanie wyjazdów, do Częstochowy ze stowarzyszenia, współpracą jest śmieszne.