Po uznaniu własnej
bezsilności wobec alkoholu (Krok 1) i uwierzeniu, że jest coś, lub ktoś,
większy, silniejszy, potężniejszy ode mnie zdolny przywrócić mi zdrowie
(Krok 2), nadszedł czas na krok następny. Posłużę się przykładami
wziętymi z życia codziennego, by pokazać, jak ja rozumiem i praktykuję
powierzenie siebie, swojego życia i swoich problemów opiece siły
większej niż moja własna. Nie będąc człowiekiem religijnym nie nazywam
tej siły Bogiem, na co pozwala mi Program AA ... Daje on możliwość
stosowania zamiennie terminów: ,,Bóg, jakkolwiek go pojmuję" i ,,siła
większa od nas samych".
Przykład pierwszy: jestem chory, cierpię, decyduję się na wizytę
u lekarza. Ufam, że mi pomoże, że ma wiedzę i doświadczenie w leczeniu.
Postanawiam powierzyć mu swoją chorobę, bo wierzę w jego kompetencje,
w jego dobre intencje, w jego warsztat pracy. Pokornie postanawiam
stosować się do jego zaleceń: wykupię lekarstwa, będę je zażywał ściśle
wg zaleceń, wykonam zalecone badania, dostosuję się do wskazań
dotyczących diety, sposobu życia, uprawiania gimnastyki, etc. W ten
sposób, poprzez powierzenie się lekarzowi, stwarzam sobie optymalne
warunki, by ,,siła większa mogła przywrócić mi zdrowie".
Przykład następny: mój samochód, nowoczesny pojazd nafaszerowany
elektroniką, odmawia posłuszeństwa. Niewiele, prawie nic nie potrafię
w nim naprawić o własnych siłach. Wierzę jednak, że wykształcony,
wyposażony w odpowiednie narzędzia i przyrządy, doświadczony,
wyspecjalizowany mechanik samochodowy jest w stanie naprawić moje auto.
Powierzam mu więc mój kochany samochodzik, zdaję się zupełnie na
mechanika, że zrobi to, czego ja nie umiem zrobić samemu, ufam mu,
powierzam swój problem..
W odniesieniu do alkoholizmu moje doświadczenie jest identyczne! Póki
próbowałem poradzić sobie z piciem alkoholu samodzielnie, ponosiłem
porażkę za porażką... A próbowałem przestać pić, a raczej nauczyć się
pić kontrolowanie, przez wiele lat i na rozmaite sposoby; ograniczałem
się do picia w weekendy, nie piłem w trakcie dnia, nie piłem mocnych
alkoholi, wyznaczałem sobie okresy całkowitej abstynencji itp.itd.
Rezultaty były mizerne! Prędzej, czy później wracałem do picia nie
kontrolowanego, problemowego, nałogowego, które wpływało destrukcyjnie
na moje życie.
Dopiero powierzenie się Programowi AA, zaleceniom terapii uzależnień,
zaufanie sponsorowi AA, podjęcie regularnego, częstego i systematycznego
uczestnictwa w mitingach AA, zaowocowało trwałą abstynencją i dało
poczatek prawdziwemu zdrowieniu. Dla mnie zdrowienie fizyczne,
psychiczne i duchowe, to TRZEŹWIENIE, takie przez wielkie T, a tylko
takie mnie interesuje!!!
Piotr Domański
(terapeuta uzależnień,
członek Gminnej Komisji Rozwiązywania
Problemów Alkoholowych w Czerwonaku)
źródło: czerwonak.pl